PUBLICYSTYKA / 2011 / ARTYKUŁY ROKU 2011

Charlie Barnett, Tommy Dorsey, Benny Goodman, Louis Amstrong, Lionel Hampton

Boogie Woogie & Rock and Roll

Dodano: 2011-04-13 | 07:22:30


Jest rok 1934. Koncert Bennego Goodmana w Carnegie Hall rzuca publiczność na kolana. Do dziś krążą opowieści o tym, jak odźwierni mieli prosić uczestników koncertu o zejście z żyrandoli, na które ci wspinali się w przypływie emocji. Emocji, które styl budzi do dziś.


na foto powyżej:
Charlie Barnett, Tommy Dorsey, Benny Goodman,
Louis Armstrong, Lionel Hampton

Tekst: GRZEGORZ KOWALCZYK / swingstep.pl
PLACE FOR DANCE Nr 2(4) luty/marzec 2011


Następnego dnia już cały Nowy Jork ogarnęła swingowa gorączka. Nie tylko Boogie Woogie, czy Rock and Roll, ale także pokrewne mu: Charleston, Lindy Hop, Balboa czy West i East Coast Swing noszą ślady wpływów ówczesnej formy tego stylu.

Boogie WoogieNAZWA BOOGIE WOOGIE OZNACZA STYL MUZYKI KLAWISZOWEJ, z mocnym, rytmicznym prowadzeniem basowych dźwięków. Swoje początki miała w połowie lat dwudziestych ubiegłego stulecia wsród czarnoskórej populacji Amerykanów. Także afroamerykańska społeczność uznawana jest za pierwszych wykonawców stylu Boogie Woogie. Szersza publiczność mogła poznać pierwsze kroki Boogie Woogie w emitowanym w radiu nagraniu "Pinetop's Smith Boogie Woogie" w 1928 roku, zawierajacym instrukcje, jak wykonywać charakterystyczne ruchy. Utwór jest bardzo ważny w historii Boogie Woogie z jeszcze jednego powodu - po raz pierwszy oficjalnie podana została nazwa tego stylu. Tym razem w Carnegie Hall w Nowym Jorku dokonała się kolejna eksplozja popularności teraz czystego brzmienia Boogie Woogie w wykonaniu takich legend tego stylu, jak Mead Lux Lewis, Albert Ammons czy Pete Johnson. Po tym koncercie Stany zapadaja na gorączkę Boogie Woogie. Zarówno w klubach, jak i na salach balowych zaczęto grać muzykę Boogie Woogie w aranżacjach bigbandowych. Muzyka Boogie, której rytm podobny jest to rytmu pracujacej maszyny, usatysfakcjonowała młodzież i jej marzenia o czymś nowym, rewolucyjnym, dającym wrażenie wyzwolenia. W tym czasie Afroamerykanie wzbogacają taniec na swoich imprezach, dodając kopnięcia, skoki, stania na rękach, upadki i podnoszenia, by podnieść poziom podniecenia i radość płynącą z tańca. Boogie Woogie w czystej postaci było tańcem wolnym, w pełni improwizowanym.

Nadchodzą lata 50., kiedy Boogie Woogie zostaje wchłonięte przez muzykę rock’n’rollowa. W 1951 r. Alan Freed – uważany za ojca i głównego promotora Rock and Rolla, wymyślił jego nazwę, która miała: "lepiej sprzedawać białym słuchaczom muzykę czarnych". Z początku był niczym innym jak nowa nazwą popularnej muzyki Afroamerykanów, nazywaną przez białych mieszkanców Stanów "Rythm'n'Bluesem czarnych". W slangu czarnoskórych Amerykanów, Rock and Roll miał wyraźne znaczenie cielesne, co również zostało zaadaptowane do tego stylu tańca. Bardzo ważną rolę w muzycznej historii pierwszej ery Rock and Rolla odegrali tacy twórcy, jak Ray Charles, Fats Domino, Jerry Lee Lewis czy Chuck Bery. W 1957 r. włoski "Clan Bruno Dossena" i nauczyciel tańca Umberto Gallone z Milanu zapoczątkowali podstawowy "jump" w Rock and Rollu, czyli taneczne, lekkie podskakiwanie w rytm tej muzyki. Z kolei w tym czasie nauczyciele tańca w Europie i Ameryce próbowali do dzikiej ekstazy muzyki rock'n'rollowej wpleść wcześniej kultywowany styl tańca Boogie Woogie. Poza stylem tańca i muzyki Rock and Roll stał się obecny w życiu codziennym, m.in. w modzie. Młodzi ludzie zaczęli nosić spodnie rurki, pasiaste skarpetki czy sukienki z halkami. Trzeba też wspomnieć o idealnie wygładzonych i zaczesanych do góry na żel męskich włosach, damskich kucykach a'la koński ogon i sprężystych lokach, czyli styl Sandy i Dannego, bohaterów musicalu "Grease". Koniec pierwszej ery Rock and Rolla to początek lat 60. XX w.

Boogie Woogie

NAJWIEKSZY BOOM ROCK’N ROLL’A przypada na wczesne lata 70. W okresie ogólnej nostalgii muzyka takich twórców, jak Bill Haley czy Elvis Presley odżyła na nowo. Od 1974 r. Rock and Roll znów stał się bardzo modnym tańcem. W Polsce obecnym nawet w trakcie prywatek pokolenia moich rodziców. W Polsce od 1981 r. organizowany jest coroczny Konkurs Rock and Rolla im. Billa Haleya. Jest to jedna z niewielu tego typu imprez odbywających sie w Europie, a w jej historii zapisali sie tancerze, którzy wielokrotnie wygrywali: Maciej Zaruski i Karolina Markiewicz (5 razy) i Michał Woźnica i Joanna Malik (4 razy).


Elvis PresleyW LATACH 80., KIEDY NA ŚWIECIE ROCK AND ROLL przeradzał się w nowa formę tańca sportowego (Rock and Roll Acrobatic), z powrotem zaczęto odkrywać Boogie Woogie. Od tego czasu zaczęto organizować turnieje taneczne w tym stylu, a Boogie Woogie zostało w 1987 r. okrzyknięte mianem "Dance of the Year". Aktualnie za główne europejskie ośrodki Boogie Woogie uważa się kraje skandynawskie, tj. Szwecję, Norwegię i w mniejszym stopniu Finlandię. Jednak bez swojego wkładu nie pozostają inne, tj. Francja, Austria, Niemcy czy Szwajcaria. Cześć z tych krajów postanowiła połączyć pasjonatów tego stylu na poziomie międzynarodowym i w ten sposób powstało ERRA (European Rock and Roll Assosiation), które w 1984 r. przerodziło się w World Rock and Roll Assosiation. Dziś zrzeszone są w nim praktycznie wszystkie kraje europejskie, w których w jakimkolwiek stopniu gości Boogie Woogie – również Polska.
W dzisiejszych czasach Boogie Woogie zostało pozbawione swoistego rodzaju wolności i nałożono na nie pewne ramy – przede wszystkim ze wzgledu na chęć jego oceniania. W dalszym ciagu jednak uwazany jest za jeden z najszybszych stylów tańczonych w parach, na turniejach tempo tańca sięga do 54 t./min, a najlepsi tancerze potrafą nawet tańczyć do 60 t./min. Krok
podstawowy jest zupełnie inny dla partnera i partnerki, ale Boogie Woogie przede wszystkim nadal pozostaje tańcem
improwizowanym, posiadającym tylko stałe elementy muzyczne i figury. W tańcu turniejowym oceniana jest technika tańca, prowadzenie partnera, styl i jakość figur tanecznych i interpretacja muzyki, która w trakcie turnieju jest wybierana losowo. Z początkiem lat 90. Boogie Woogie w swojej turniejowej formie zaistniało także w Polsce. Od 1990 r. rozgrywane są Mistrzostwa Polski Boogie Woogie i regularne turnieje taneczne, a nasi tancerze biorą udział w międzynarodowych turniejach, gdzie odnoszą
sukcesy, wchodząc do grona WiceMistrzów Świata czy zdobywców Pucharu Świata.


Rock and Roll i Boogie Woogie to nie tylko muzyka i styl tańca. To atmosfera pełna żywiołu i poczucia wolności, chęci tworzenia za każdym razem czegoś nowego, bo nie uda się zatańczyć dwa razy tak samo.

Tekst: GRZEGORZ KOWALCZYK / swingstep.pl
Foto: EST NEWS, MAT.PRAS.




Źródło:

PLACE FOR DANCE magazyn dla fanów tańca
Nr 2(4) luty/marzec 2011.

Publikacja jest wynikiem współpracy między:

TWIST SERVICE Portal Taneczny
i
PLACE FOR DANCE magazyn dla fanów tańca.

Komentarze: 1 Ostatnio dodany: 2011-04-18 | 14:56

Dziś jest
6 grudnia 2022

BW i R'n'Roll - ARCHIWUM